Publiczna Szkoła Podstawowa nr 2

im. Fryderyka Chopina w Świebodzinie

Font Size

SCREEN

Profile

Menu Style

Cpanel
Dzisiaj jest: 13 grudnia 2017    |    Imieniny obchodzą: Łucja, Otylia, Eugeniusz

Fryderyk Chopin

Fryderyk Chopin"Rodem Warszawianin, sercem Polak, a talentem świata obywatel"

Cyprian Kamil Norwid

Fryderyk Franciszek Chopin (spolszczone nazwisko: Szopen, ur. 22 lutego 1810 w Żelazowej Woli, zm. 17 października 1849 w Paryżu) – polski kompozytor i pianista. Jest uważany za najwybitniejszego polskiego kompozytora, a także za wybitnego pianistę i czołowego przedstawiciela muzyki okresu romantyzmu na świecie. Nazywany jest poetą fortepianu. Choć należy do najbardziej lubianych kompozytorów muzyki fortepianowej, jego dzieła wymagają od wykonawcy znakomitego warsztatu, a nawet wirtuozerii. U źródeł jego twórczości leżała wielka wrażliwość oraz umiejętność czerpania wzorców wprost z polskiej muzyki ludowej.

Ojciec, Mikołaj osiadł w Polsce na stałe w 1787 w wieku 17 lat i spędził tu resztę swojego życia Wychował swoje dzieci na Polaków. Początkowo Mikołaj Chopin był guwernerem dzieci starościny Łączyńskiej. W 1806 Mikołaj Chopin poślubił  Justynę Krzyżanowską, pochodząca ze zbiedniałej rodziny szlacheckiej z Kujaw. Justyna Chopin była osobą bardzo muzykalną - grała na fortepianie i śpiewała. To ona była pierwszą nauczycielką muzyki małego Frycka, jak często nazywano go w domu.

 RODZICE   FRYDERYKA
Matka Justyna Ojciec Mikołaj

 

Fryderyk miał trzy siostry (Ludwika Jędrzejowiczowa, Izabella Barcińska, Emilia). Sam był drugi  z kolei.

Siostra Izabela Siostra Ludwika
Siostra Emilia

 

Od najwcześniejszy lat swego życia wyróżniał się dużym talentem muzycznym, dlatego rodzice zatrudnili nauczyciela, Wojciecha Żywnego z Czech. Po pewnym czasie mały Fryderyk przewyższył zdolnościami swego nauczyciela. Fryderyk jednak zaprzyjaźnił się z nim i po latach dedykował mu słynny Polonez As-dur.

NAUCZYCIELE
Wojciech Żywny Józef Elsner

 

Mając 7 lat w 1817 roku zadebiutował jako kompozytor. Pierwszy zaś publiczny występ Fryderyka odbył się w 1818 roku w pałacu Radziwiłłowskim. Prasa warszawska opisała go jako "małego Chopinka", "cudowne dziecko" i "drugiego Mozarta". Następnie Chopin w latach 1823-1826 pobierał naukę w Liceum Warszawskim, gdzie pracował jego ojciec. W tych latach zwiedził sporą część Polski. Spędzał wakacje na dworze ks. Antoniego Radziwiłła, w Szafarni i bywał u przyjaciół mieszkających w odległych miejscach Polski. Bardzo znaczące z tego okresu  było  obcowanie z tańcami i  muzyką ludową Mazowsza, Kujaw, Wielkopolski i Lubelszczyzny. Z Szafarni wysłał swoje słynne listy - "Kuriery Szafarskie" do rodziców będące parodią "Kuriera Warszawskiego", które osławiały sielankowe wakacje w Szafarni.

Wielu biografistów przekonuje, że Chopin był geniuszem uniwersalnym ponieważ posiadał niezwykły talent literacki, czego dowodem są jego słynne listy, a także talent malarski i aktorski.

W latach 1826-1829 był studentem warszawskiej Szkoły Głównej Muzyki, będącej częścią Konserwatorium, która związana była z Uniwersytetem Warszawskim gdzie podjął naukę harmonii i kontrapunktu u profesora Józefa Elsnera. Został zwolniony z przedmiotu instrumentu, ponieważ zauważono nieprzeciętny sposób gry Chopina. Okres ten charakteryzuje się zafascynowaniem muzyką ludową. W raporcie po trzecim roku nauki Józef Elsner zapisał: "Trzecioletni Szopen Fryderyk – szczególna zdatność, geniusz muzyczny".

 

W 1826 Chopin odbywał swoją pierwszą zagraniczną podróż do Berlina i w 1829 do Wiednia. W 1826 spędził wakacje także w Bad Reinertz (dzisiejsze Duszniki-Zdrój). Lata 1829-1831 są dla Chopina okresem pierwszej miłości (do śpiewaczki Konstancji Gładkowskiej) i pierwszych ogromnych sukcesów kompozytorskich.

W lipcu 1829, niezwłocznie po ukończeniu studiów Fryderyk Chopin wraz z przyjaciółmi wyjeżdża na wycieczkę do Wiednia. 2 listopada 1830 roku Chopin wyjeżdża z Warszawy. Przed wyjazdem żegna się z Konstancją Gładkowską. Na zawsze opuszcza Polskę, i przez Wrocław udaje się do Drezna, Wiednia i Monachium. W czasie drogi Chopin pisze dziennik (zwany "Dziennikiem stuttgarckim"), który jest dokumentem przedstawiającym zmiany jego duszy podczas pobytu w Stuttgarcie, gdzie ogarnia go rozpacz z powodu upadku powstania listopadowego. Komponuje wtedy dramatyczną Etiudę c-moll op.10 "Rewolucyjną". Utwory tego okresu wypełnione są dramatyzmem i liryzmem, który z wolna zastępuje w twórczości Chopina beztroską ludyczność

W Paryżu Chopin zamieszkuje małe mieszkanie przy Boulevard Poissonniere. Daje pierwszy z dziewiętnastu publicznych koncertów w Paryżu Koncert oszałamia publiczność. W latach 1835-1846 porzuca karierę wirtuoza na rzecz komponowania. Zaczyna żyć życiem polskiej emigracji, utrzymując ścisłe kontakty z głównymi intelektualistami polskimi (Adam Mickiewicz, Julian Ursyn Niemcewicz, Cyprian Kamil Norwid). W 1836 roku zaręcza się z Marią Wodzińską. Była ona niezwykle uzdolniona muzycznie i malarsko. Hrabina Teresa Wodzińska, matka Marii zaczyna nazywać wtedy Chopina swym dzieckiem. Ostatecznie jednak rodzina sprzeciwiła się związkowi, uważając, że Chopin jest zbyt chorowitym kandydatem na męża. W 1836 roku Chopin faktycznie zaczyna poważnie chorować na gruźlicę.

 

W 1837 roku Chopin poznaje starszą od niego o 6 lat George Sand. Mieszkał wówczas z nią na Majorce i w jej posiadłości Nohan. W 1839 roku wracają do Francji, Fryderyk jest wówczas bardzo chory. Chwilowa poprawa zdrowia wnosi okres spokoju do życia przyjaciół, wkrótce jednak następuje ponowne pogorszenie. W 1848 roku odbył on ostatnią podróż koncertową po Anglii i Szkocji, dając 16 listopada ostatni publiczny koncert w Londynie, po którym ciężko zaniemógł. Po powrocie do Paryża, nie odzyskał już zdrowia.

nagrobek Fryderyka Chopina

Zmarł o godzinie 2 w nocy, 17 października 1849 roku, w otoczeniu najbliższych osób (Delfina Potocka, ks. Jełowicki, Wojciech Grzymała, Ludwika Jędrzejowiczowa), z którymi był związany przez większość swego życia w Paryżu. Został pochowany na cmentarzu Père Lachaise w Paryżu, na jego prośbę, na pogrzebie wykonano Requiem d-moll Mozarta, a także jego Marsz Żałobny. Jego serce zostało sprowadzone do kościoła św. Krzyża w Warszawie.

TWÓRCZOŚĆ:

Fryderyk Chopin tworzył niemal wyłącznie kompozycje fortepianowe: 3 sonaty, 2 fantazje, 27 etiud, 26 preludiów, 16 polonezów, 58 mazurków, 19 walców, 21 nokturnów, 4 ballady, 4 scherza i inne drobne utwory, a także pieśni solowe. Skomponował też 2 koncerty fortepianowe (f-moll, e-moll) i "Wariacje na temat Mozarta" z towarzyszeniem orkiestry.

JSzep

 

Polecane strony:

Wikipedia

Narodowy Instytut Fryderyka Chopina